En ik vind er wat van

Ik doe het nu al, geloof ik, 3 jaar zonder blog. Ik had een hele mooie, maar ik werd er op een zeker moment een beetje moe van. Je kunt ook (zeker wel) even genoeg hebben van je eigen mening, en de behoefte verliezen om die eigen mening te delen met anderen.
Maar.
 Wat dan toch gebeurt, zo gaan de de jaren voorbij, is bijvoorbeeld  dat mensen rare keuzes maken bij hun verf en brei bedrijfjes. En dat een werkgever besluit je niet meer in te zetten op de dingen die je echt goed kunt. Of dat je zomaar met borduurgaren van de Action een prachtig patroon voor uiteindelijk een supervette sjaal van supervettte wol ontwikkelt. Dat eigenlijk en eigenlijk nog veel meer. Dat je kortom  bij jezelf denkt: ik moet gewoon weer gaan bloggen. En dat je dat dan doet.

Bij dezen.